''Με δανεικα φτερα πες μου πως να πεταξω''
Οταν είσαι ερωτευμενος δεν χρειαζεσαι τις επιλογες τις εχεις εκει μπροστα σου μεσα σου ολες, και μαζευονται ετσι καθολου δημοκρατικα σε ενα προσωπο και δεν τις θελεις δεν τις ανεχεσαι τις επιλογες δεν σου κανουν και το νιωθεις,...
Οταν αγαπας ποια ειναι διαφορα ξέρετε; οταν αγαπας θελεις ο άλλος να εχει τις επιλογες, ναι αυτο ακριβως δεν νοιαζεσαι πλεον για σενα ειναι το λαθος μα και το πιο φυσιολογικο να γινει, δινεις στον αλλό την επιλογη να φυγει ακομα και αν ξερεις οτι θα εισαι βαθεια μονη σε ολη σου την ζωη αδιαφορεις και του δινεις την επιλογη,ακομα και αν ξερεις οτι η ψυχη σου και το κορμι σου θα τον ζητουν παντα εσυ δινεις την επιλογη ακομα και αν ξερεις πως μεσα σου θα εισαι νεκρη ακομα και αν εισαι χαρουμενη με την χαρα του θα εισαι νεκρη απο μεσα σου εσυ δινεις την επιλογη αυτη! Ελευθερια ειναι το αλλο ονομα της αγαπης και φοβος το παιδι της οταν αγαπας εισαι δυνατος λενε ατρωτος, ναι οταν αγαπας και σε αγαπουν ναι εισαι ατρωτος.
'Ετσι και εγω που Αγαπησα απο την πρωτη μου στιγμη εκεινα τα σκουρα ματια την ομορφη ψυχη που θελησα και θελω το κορμι εκεινο εγω που χαιρομαι με την χαρα σου εγω που ποναω στην θλιψη σου εγω που θυμωνω και σε βριζω οταν ''ξεχνας'' εγω που σε ζηταω μεσα στη νυχτα εγω που ουρλιαζω μεσα στο μυαλο μου το ονομα σου πανω στον ''χορο'' εγω που δεν μπορω να ζησω χωρις να σε νιωθω εγω ειμαι αυτη που θα παλεψει να ζησει μακρυα σου αν το θελησεις εγω ειμαι αυτη που θα αφησει το εγωιστικο κομματι του παθους και θα ζησει χωρια σου!
Αν εσυ το θελεις θα ειμαι μακρυα,και εκει θα μεινω αν το ζητησεις.....
''Σου τηλεφωνω για να σου πω πως Σ'αγαπαω,σ σου τηλεφωνω για να σ'ακουω να μιλας''
4 σχόλια:
ακόμα και με δανεικά φτερά, σαν αγαπάς μαθαίνεις να πετάς... ακόμα και έτσι!
love is just an illusion...όσο μηδενιστικό και αν ακούγεται...όσο και αν αρνούμαι να το δεχτώ....προς τα εκεί τείνω κάποιες στιγμές...ένα όμορφο, μαγικό παραμύθι...ένας φανταστικός κόσμος..οράματα ενός μυαλού που πεθαίνει...αυτό είναι η αγάπη...και είναι εθιστική!
Όσο διάβαζα αυτό το κείμενο/ποίημα η σκέψη που κυριαρχούσε στο μυαλό μου ήταν πόσο αδύναμοι είμαστε οι άνθρωποι...! Όχι γιατί αγαπάμε και έχουμε ανάγκη κάποιον μέσα στη ζωή μας, αλλά επειδή το κρύβουμε όσο πιο πολύ μπορούμε... μακάρι να σταματούσαμε να σκορπίζουμε την Καρδιά μας και την Ψυχή μας από 'δω και απ' κει!
Κι όσο για τις επιλογές αν το καλοσκεφτείς κι όταν αφήνουμε σε κάποιο άτομο που αγαπάμε να επιλέγει για μας στην ουσία το επιλέγουμε αυτο...
οπως ειπε κι ο stolenblood: love is just an illusion... ευτυχως και δυστυχως ταυτοχρονα ;)
Δημοσίευση σχολίου
“At poor peace I sing to you, strangers”
Γράψτε αυθόρμητα...