5 "Αλάθητα Λόγια Ιερά"

Δεν είναι τόσο κακό να πιστεύουμε σε ηθικούς κανόνες που πήραμε από τις Γραφές. Δεν μας δίνει η Βίβλος ένα ηθικό πλαίσιο για να ζούμε? Λοιπόν όχι. Οι Γραφές έχουν αμφίβολη προέλευση και ακρίβεια και είναι εσωτερικά αντιφατικές. Και αν κοιτάξουμε προσεκτικά, θα βρούμε έναν ηθικό κώδικα τον οποίο κάθε πολιτισμένος άνθρωπος σήμερα θα έβρισκε δηλητηριώδη. Η Παλαιά Διαθήκη βρίσκεται σε κάθε εκκλησία και συναγωγή παγκοσμίως. Και είναι η βάση του Ιουδαϊσμού, του Χριστιανισμού και του Ισλάμ.

«Αν ο αδερφός σου, ο γιος του πατέρα σου ή της μητέρας σου ή ο γιος ή η κόρη σου, ή η σύζυγος που αγκαλιάζεις προσπαθήσει να σε παρασύρει κρυφά λέγοντας ‘Ας λατρέψουμε άλλους θεούς’ …»

Αυτή είναι η συμβουλή του θεού για το τι κάνουμε αν ένας συγγενής ή φίλος μας προτείνει πίστη σε μια άλλη θεότητα:

«…θα πρέπει να τους σκοτώσεις. Το χέρι σου να δώσει το πρώτο χτύπημα και να τους θανατώσει. Να τους λιθοβολήσεις μέχρι θανάτου αφού προσπάθησαν να σε απομακρύνουν απ’ τον Γιαχβέ, τον θεό σου»

Ο θεός της Παλαιάς Διαθήκης είναι ίσως ο πιο αντιπαθητικός χαρακτήρας σε όλη τη λογοτεχνία. Ζηλιάρης και περήφανος γι’ αυτό, μικροπρεπής, εκδικητικός, άδικος, μνησίκακος, ρατσιστής που οδηγεί τους ανθρώπους του σε εθνικές εκκαθαρίσεις και γενοκτονίες.

Αν ο θεός δεν δίνει καλό ηθικό παράδειγμα, ποιος το κάνει?

Ο Αβραάμ? Ο ‘ιδρυτής’ των τριών μεγαλύτερων μονοθεϊστικών θρησκειών? Αυτός που ήταν έτοιμος να δώσει για διεστραμμένη θυσία τον γιο του τον Ισαάκ? Μάλλον όχι.

Ο Μωυσής με τις Εντολές, που είπε ‘Ου φονεύσεις’? Αλλά ο ίδιος άνθρωπος, σύμφωνα με τις Γραφές, εξοργίστηκε με την άρνηση των Ισραηλιτών να εξολοθρεύσουν τους ηττημένους Μεδαιονήτες. Έδωσε εντολή να σκοτώσουν όλους τους άντρες αιχμαλώτους και τις ηλικιωμένες γυναίκες. «Αλλά όλες τις νεαρές γυναίκες που δεν έχουν γνωρίσει άντρα κρατήστε τες ζωντανές για τον εαυτό σας». Σε τι διαφέρει αυτή η ιστορία του Μωυσή ηθικά απ’ τον βιασμό της Πολωνίας απ’ τον Χίτλερ, ή την σφαγή Κούρδων και Αράβων από τον Σαντάμ Χουσεϊν?

Ας αφήσουμε κατά μέρος τον Μωυσή. Υπάρχουν άλλοι χαρακτήρες που είχαν πιο απλά ηθικά διλλήματα. Ίσως αυτοί να δίνουν καλύτερο ηθικό παράδειγμα.

Στη Βίβλο, ένας ιερέας ταξίδευε με τη γυναίκα του। Πέρασαν τη νύχτα στο σπίτι ενός ηλικιωμένου. Στο δείπνο, ένας όχλος έφτασε στην πόρτα απαιτώντας να τους δοθεί ο άντρας ιερέας. «Για να τον ‘γνωρίσουμε καλύτερα’». Ναι, με τη βιβλική έννοια…

Ο ηλικιωμένος απάντησε: «Όχι αδέρφια μου, σας ικετεύω। Μην τον ‘ακουμπήσετε’. Ιδού η παρθένα κόρη μου και η σύζυγός του. Αυτές θα σας φέρω έξω τώρα για να τις ταπεινώσετε και να τις κάνετε ό, τι εσείς νομίζετε. Αλλά αυτόν τον άντρα μην τον μαγαρίσετε».

Δηλαδή ευχαριστηθείτε βιάζοντας και εξευτελίζοντας την κόρη μου, αλλά δείξτε τον δέοντα σεβασμό στον φιλοξενούμενό μου, που είναι και άντρας. Ό, τι άλλο κι αν δείχνει αυτή η τρελή ιστορία, σίγουρα μας λέει για τη θέση της γυναίκας σ’ αυτήν την φιλόθρησκη κοινωνία.

Φυσικά οι καλοί χριστιανοί θα διαμαρτύρονται τώρα. Όλοι ξέρουν ότι η Παλαιά Διαθήκη είναι πολύ δυσάρεστη. Ισχυρίζονται ότι η Καινή Διαθήκη του Ιησού διορθώνει κάπως τη ζημιά. Ναι, χωρίς αμφιβολία, από ηθικής απόψεως ο Ιησούς είναι τεράστια βελτίωση. Γιατί ο Ιησούς, ή όποιος έγραψε τα λόγια του, δεν δέχτηκε την ηθική των Γραφών με τις οποίες ανατράφηκε. Αλλά μετά, αρχίζουν να χαλάνε τα πράγματα. Η καρδιά της θεολογίας της Καινής Διαθήκης που εφευρέθηκε μετά το θάνατο του Χριστού, είναι το σαδομαζοχιστικό δόγμα του απόστολου Παύλου για την εξιλέωση του προπατορικού αμαρτήματος. Ο θεός ενσαρκωμένος ως άνθρωπος από τον Ιησού ήρθε για να βασανιστεί φριχτά και να εκτελεστεί για να μας λυτρώσει από τις αμαρτίες μας. Όχι μόνο αυτήν του Αδάμ και της Εύας, αλλά και μελλοντικές αμαρτίες επίσης. Είτε αποφασίσουμε να τις κάνουμε είτε όχι.

Αν ο θεός ήθελε να συγχωρήσει τις αμαρτίες μας, γιατί απλά δεν το έκανε? Ποιόν προσπαθεί να εντυπωσιάσει? Μάλλον τον εαυτό του, αφού είναι και δικαστής και θύμα εκτέλεσης. Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες της προϊστορίας ο Αδάμ, ο υποτιθέμενος ένοχος του προπατορικού αμαρτήματος, δεν υπήρξε ποτέ. Ένα ενοχλητικό γεγονός, που εξαφανίζει την προϋπόθεση για την μοχθηρή θεωρία του Παύλου. Αλλά φυσικά, η ιστορία του Αδάμ ήταν συμβολική, έτσι δεν είναι?

ΣΥΜΒΟΛΙΚΗ? ? ?

Δηλαδή ο Ιησούς έβαλε τον εαυτό του να βασανιστεί και να εκτελεστεί για μια συμβολική αμαρτία, ενός ανύπαρκτου προσώπου?