10 Ο ιός της θρησκείας

Πώς εξηγούμε τα μυστήρια της ζωής?

Η επιστήμη σταθερά ανατρέπει παλιούς θρησκευτικούς μύθους για το πώς δημιουργήθηκαν όλα. Κι όμως οι οπαδοί του ιουδαϊσμού, του χριστιανισμού ή του ισλαμισμού επιλέγουν ακόμα να αγνοούν τη λογική και να πιστεύουν στον αιώνια αναπόδεικτο, παντοδύναμο δημιουργό τους. Πίστευα ότι η επιστήμη αρχίζει να μειώνει τη θρησκευτική ιδέα αλλά έκανα λάθος. Από τότε που ηττήθηκε η στρατευμένη πίστη προελαύνει πάλι σε όλο τον κόσμο με τρομακτικές συνέπειες. Σαν επιστήμονας(λέμε τώρα), ανησυχώ για το ότι οι θρησκείες συνεχίζουν να υπονομεύουν την επιστήμη. Πρέπει να αντισταθούμε σ’ αυτό, γιατί η παράλογη πίστη διαιωνίζει μια δολοφονική μισαλλοδοξία παγκοσμίως.

Θα εξετάσω στη συνέχεια δύο ακόμα προβλήματα της θρησκείας. Πιστεύω ότι μπορεί να οδηγήσει σε μια στρεβλή και άκαμπτη ηθική και με ανησυχεί πολύ η θρησκευτική κατήχηση των παιδιών. Θέλω να σας δείξω το πώς η θρησκεία δρα σαν ιός που επιτίθεται στα παιδιά και μολύνει κάθε γενιά. Θέτω το ερώτημα εάν αρχαία μυθολογία θα πρέπει να διδάσκεται ως αλήθεια στα σχολεία. Είναι ώρα να αναρωτηθούμε για την κακοποίηση της παιδικής αθωότητας με προλήψεις για κολάσεις και αιώνιες τιμωρίες. Και θέλω να δείξω το πώς οι ρίζες της ιουδαιοχριστιανικής ηθικής είναι βάρβαρες και απάνθρωπες.

Γιατί στον 21^ο αιώνα λατρεύουμε ένα βιβλίο που γράφει τέτοια πράγματα? Η επιστήμη ζυγίζει τις αποδείξεις και προχωράει. Η θρησκεία που προωθεί τη πίστη για την πίστη κάνει κακό στα παιδιά και σε μας. Είναι πολύ περίεργο που υπάρχουν θρησκευτικά δογματικά σχολεία. Αν δεν είχαμε συνηθίσει πλέον στην ιδέα μετά από τόσους αιώνες, θα μας φαίνονταν απίστευτο. Έχει αποδειχθεί ότι η δογματική θρησκευτική εκπαίδευση είναι βαθιά βλαπτική. Έχει αφήσει μια απαίσια κληρονομιά. Δεν είναι παράξενο που ταυτίζουμε τόσο αβίαστα ένα μικρό παιδί με τη θρησκεία των γονιών του? Αλλά τι το ιδιαίτερο έχει η θρησκεία και της επιτρέπεται να βάζει ταμπέλες σε μικρά παιδιά, Καθολικά ή Προτεσταντικά, Εβραϊκά ή Μουσουλμανικά? Κανείς δεν κατηγοριοποιεί τα παιδιά με βάση ποιο πολιτικό κόμμα υποστηρίζουν οι γονείς τους, κανείς δεν τα βάζει στο συντηρητικό ή στο εργατικό κόμμα. Όλοι συμφωνούμε ότι είναι πολύ μικρά για να μπορούν να διαλέξουν πολιτικό χώρο. Τότε γιατί δεν συμβαίνει και το ίδιο για την άποψή τους για το Σύμπαν?

Θα σας δείξω τώρα γιατί, όσον αφορά τα παιδιά, βλέπω τη θρησκεία σαν επικίνδυνο ιό. Είναι ένας ιός που μεταδίδεται από τη μια μέσω δασκάλων και κλήρου αλλά και από γονιό σε παιδί, σε εγγόνι, σε γενιές ολόκληρες. Τα παιδιά είναι ιδιαίτερα ευπαθή στον ιό της θρησκείας। Ένα παιδί είναι «προγραμματισμένο» να μαζεύει γνώση από τους μεγάλους. Το παιδικό μυαλό, για Δαρβινικούς λόγους, είναι φτιαγμένο να πιστεύει ό ,τι του λένε οι μεγαλύτεροί του. Θα πιστέψει αυτόματα αυτό που του λένε, ακόμα κι αν είναι ανοησία. Κι όταν αυτό το παιδί μεγαλώσει, θα μεταφέρει τις ίδιες ανοησίες στα δικά του παιδιά. Έτσι η θρησκεία μεταβιβάζεται από γενιά σε γενιά…