0 Βαθύ Χρώμα

Στριμωγμένοι καθίσαμε οι δυο μας
στο στενό περβάζι απ'όπου η υποψία
κρυφοκοιτά τη Ζωή...
Αγαπηθήκαμε συνωμοτικά
σαν κλέφτες..

Κρατώ τα κλοπιμαία σου ακόμη στο χέρι μου...
σημάδι σφραγίδας που καίει...
κάθε που ντύνομαι
μία πληγή στο Ρούχο μου
θυμίζει το κυνηγητό
μην μας πιάσουν οι Αστυνομοι των Καιρών....

Εγώ να προπορεύομαι...
Εσύ να με προφυλάσσεις...

Εγώ να γλιτώνω...
Εσύ να θυσιάζεσαι...

πως να αντέξω τέτοιο σημάδι Σιωπής?...

όταν ακομη και η Ανασα με γραντζουνά στο Λαιμό
και ζητά να Ομολογήσω
για να βρεθώ στο ΙΔΙΟ με σένα ΚΕΛΙ?....

μέσα στο Βαθύ Χρώμα μιας Ερωτικής Συνωμοσίας...